ระยะเวลาการศึกษาควรนานเท่าใด?

ช่วงการศึกษาที่มีประโยชน์อาจใช้เวลา 20 นาทีหรือสองชั่วโมง ขึ้นอยู่กับสิ่งที่คุณกำลังทำและโครงสร้างเวลาอย่างไร สิ่งสำคัญคือต้องเลือกบล็อกที่ยาวพอสำหรับความก้าวหน้าที่มีความหมาย แต่สั้นพอที่จะทำให้ความสนใจ ท่าทาง และความแม่นยำไม่พังทลาย

ตอบด่วน

ลองศึกษา 25 นาทีและพัก 5 นาทีเป็นการทดลองเริ่มต้น ใช้เวลา 10–20 นาทีสำหรับงานที่หลีกเลี่ยง หรือ 40–50 นาทีเมื่อตัวจับเวลาที่สั้นลงขัดจังหวะการแก้ปัญหาที่เป็นประโยชน์ซ้ำๆ นี่เป็นทางเลือกในการวางแผน ไม่ใช่ระยะเวลาที่ดีที่สุดที่ได้รับการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ เปลี่ยนบล็อกถัดไปตามงานที่เสร็จสมบูรณ์และความแม่นยำ

เริ่มต้นด้วยภารกิจ

บัตรคำศัพท์ การอ่านหนังสือ การร่างเรียงความ และการฝึกทำข้อสอบ ต้องใช้จังหวะที่แตกต่างกัน ประมาณหน่วยความคืบหน้าที่มีความหมายน้อยที่สุดก่อนเลือกระยะเวลา ใช้ระยะเวลาในการสอบจริงเมื่อฝึกซ้อมตามเงื่อนไขที่กำหนด

ใช้ช่วงเวลาสั้นๆ เพื่อลดแรงต้าน

สิบถึงยี่สิบนาทีสามารถช่วยได้ในวันที่เหนื่อยล้าหรือหลีกเลี่ยงงานต่างๆ กำหนดผลลัพธ์เล็กๆ น้อยๆ หนึ่งผลลัพธ์แล้วหยุดหรือดำเนินการต่อหลังจากทบทวนแล้ว เซสชันสั้นๆ มีประโยชน์เมื่อความสม่ำเสมอมีความสำคัญมากกว่าปริมาณ

ใช้ช่วงกลางในการศึกษาทั่วไป

ยี่สิบห้าถึงสี่สิบห้านาทีเหมาะกับการอ่าน ทบทวน และฝึกฝนหลายๆ อย่าง เพิ่มการพักระยะสั้นเพื่อการเคลื่อนไหวและการพักสายตา ช่วงนี้ง่ายต่อการกำหนดเวลาเรียนหรือทำงาน

ใช้เซสชันที่นานขึ้นเพื่อโมเมนตัม

สี่สิบห้าถึงเก้าสิบนาทีเหมาะสำหรับการเขียน การเขียนโค้ด และการแก้ปัญหาที่ซับซ้อน พักให้นานขึ้นหลังจากนั้นและเฝ้าดูความแม่นยำที่ลดลง ช่วงเวลาที่ยาวขึ้นไม่ได้ดีกว่าเสมอไป หากคุณเสียสมาธิในช่วงท้าย

วางแผนให้เต็มบล็อก ไม่ใช่แค่จับเวลาเท่านั้น

รวมถึงการเตรียมการ ช่วงโฟกัส การพัก และการทบทวนสั้นๆ สำหรับกรอบเวลา 90 นาที ให้เผื่อเวลาเตรียมตัว 5 นาที จากนั้นเซสชันละ 25 นาที 3 เซสชัน โดยแยกจากช่วงพัก 5 นาที 2 ครั้ง นั่นคือเรียน 75 นาที พัก 10 นาที และเตรียมตัว 5 นาที จบแต่ละเซสชั่นโดยทำเครื่องหมายคำถามถัดไป เพื่อการเริ่มต้นใหม่ไม่จำเป็นต้องมีแผนใหม่ ทิ้งจุดหยุดที่ชัดเจนและดำเนินการต่อไป

ทบทวนระยะเวลาที่เกิดขึ้น

ติดตามผลลัพธ์ที่เสร็จสมบูรณ์ ความว้าวุ่นใจ และความเหนื่อยล้า ตัดบล็อกถัดไปให้สั้นลงเมื่อความสนใจลดลงซ้ำๆ ก่อนกำหนด เพิ่มความยาวเฉพาะเมื่อตัวจับเวลาขัดจังหวะโมเมนตัมที่เป็นประโยชน์เป็นประจำ

ลองใช้ระยะเวลาหนึ่งสำหรับงานที่เทียบเคียงกันสามงาน

1. เลือกคำถามฝึกหัดที่คล้ายกันสามชุดในแต่ละวัน เริ่มต้นแต่ละรายการโดยจำกัดเวลา 25 นาที
2. บันทึกคำถามที่พยายาม คำตอบที่ถูกต้อง การขัดจังหวะ และดูว่าคุณยังคงคืบหน้าไปเมื่อหมดเวลาหรือไม่
3. หากคุณเสียตำแหน่งเดิมก่อนที่จะถึงจุดสิ้นสุด ให้ย่อบล็อกถัดไปหรือทำให้งานเล็กลง หากตัวจับเวลาตัดการทำงานที่มีประสิทธิผลออกไปซ้ำๆ ให้ลองบล็อกที่ยาวกว่านี้เล็กน้อย

นี่เป็นการตรวจสอบการวางแผนส่วนบุคคล ไม่ใช่การทดลองที่มีการควบคุม: คำถามที่ยากขึ้นหรือวันที่เหนื่อยล้าสามารถเปลี่ยนผลลัพธ์ได้ หลีกเลี่ยงการถือว่าการจับเวลานานขึ้นเป็นการปรับปรุงด้วยตัวเอง ดูกิจกรรมการเรียนภายในบล็อคได้ที่ การทบทวนจากความจำเทียบกับการอ่านซ้ำ.

เหตุใดการพักไม่ได้หมายความถึงตารางเวลาในอุดมคติเพียงตารางเดียว

อาริกาและเลรัส (2011) พบว่าการเปลี่ยนจากงานที่ต้องดูซ้ำๆ เป็นเวลาสั้นๆ ช่วยรักษาประสิทธิภาพไว้ได้ ภารกิจนี้เป็นการฝึกเฝ้าระวังในห้องปฏิบัติการ ไม่ใช่เซสชันการแก้ไขข้อสอบ เป็นเหตุผลที่ควรพิจารณาหยุดพัก แต่ไม่ได้พิสูจน์ว่าตารางเรียน 25/5, 50/10 หรือตารางเรียนอื่นๆ นั้นดีที่สุดในระดับสากล

ตัวอย่างและการปรับใช้

ในเวลา 90 นาที ให้กำหนดผลลัพธ์การอ่านหนึ่งอย่างและเผื่อเตรียม พัก และทบทวนก่อนตั้งเวลา หากจบช่วงแรกแล้วจำได้น้อย ให้เปลี่ยนวิธีเรียนหรือลดเนื้อหา การเพิ่มเวลาจับเพียงอย่างเดียวไม่บอกว่าปัญหาอยู่ที่ระยะเวลาหรือความเข้าใจ

คำถามที่พบบ่อย

เรียนสามชั่วโมงติดต่อกันได้ผลจริงหรือ?

อาจเป็นไปได้ แต่คนส่วนใหญ่จะได้รับประโยชน์จากการหยุดพักและเปลี่ยนงานภายในช่วงระยะเวลาอันยาวนาน

ควรหยุดพักนานแค่ไหน?

ห้าถึงสิบนาทีหลังจากเซสชันปกติและการพักนานขึ้นหลังจากหลายเซสชันเป็นจุดเริ่มต้นที่เป็นประโยชน์

ทุกวิชาควรใช้ระยะเวลาเซสชั่นเท่ากันหรือไม่?

ไม่ จับคู่เวลากับงานและพลังงานปัจจุบันของคุณ

แหล่งอ้างอิงและข้อจำกัด

• Ariga & Lleras (2011). Brief and rare mental breaks keep you focused: Deactivation and reactivation of task goals preempt vigilance decrements. Cognition.

เป็นการทดลองความสนใจในห้องทดลอง ไม่ใช่สูตรกำหนดช่วงเวลาเรียน