วิธีเรียนเมื่อคุณไม่รู้สึกมีแรงบันดาลใจ

แรงจูงใจมักปรากฏหลังเริ่มงาน ไม่ใช่ก่อนหน้านั้น เมื่อคุณรู้สึกไม่อยากเรียน ให้ลดขนาดของความมุ่งมั่น ขจัดอุปสรรคในการตั้งค่า และมุ่งเน้นไปที่การเริ่มต้นการกระทำที่เป็นรูปธรรมแทนที่จะวางแผนเซสชั่นในอุดมคติ

ลดความมุ่งมั่นครั้งแรก

ให้คำมั่นสัญญาสิบนาทีหรือผลลัพธ์เล็กๆ น้อยๆ หนึ่งอย่าง เปิดหน้าที่ถูกต้อง แก้ไขปัญหาหนึ่งข้อ หรือเขียนหัวข้อย่อยสามประเด็น การเริ่มต้นเพียงเล็กน้อยจะสร้างข้อมูลว่าคุณสามารถดำเนินการต่อได้หรือไม่

เตรียมสภาพแวดล้อมล่วงหน้า

เก็บวัสดุไว้ด้วยกัน ใช้สถานที่ปกติ และเลือกระยะเวลาการจับเวลาสั้นๆ ไว้ล่วงหน้า ลดจำนวนการตัดสินใจระหว่างการตัดสินใจเรียนและเริ่มต้น อย่าเตรียมการอย่างละเอียดจนเกินไปจนกลายเป็นการหลีกเลี่ยง

ใช้คำสั่งการดำเนินการ

เลือกคำใบ้ที่ชัดเจน: “เวลา 7.00 น. ฉันจะนั่งที่โต๊ะและทบทวนไพ่สิบใบ” เวลา สถานที่ และการกระทำที่เฉพาะเจาะจงนั้นง่ายต่อการติดตามมากกว่าความตั้งใจทั่วไป ปรับแผนตามความรับผิดชอบที่แท้จริงมากกว่าวันที่สมบูรณ์แบบในจินตนาการ

แยกความรู้สึกออกจากการกระทำครั้งต่อไป

คุณไม่จำเป็นต้องรู้สึกกระตือรือร้นที่จะเปิดเอกสารหรือเริ่มคำถามแรก ตั้งชื่อความไม่เต็มใจโดยไม่ต้องเปลี่ยนเป็นการอภิปราย หันความสนใจไปที่ขั้นตอนถัดไปที่มองเห็นได้

สร้างเส้นชัยให้สั้นลง

ใช้ตัวจับเวลา 15 หรือ 25 นาทีและปล่อยให้ตัวเองหยุดทำงานหลังจากทำงานอย่างซื่อสัตย์ จุดหยุดที่น่าเชื่อถือทำให้การออกตัวมีอันตรายน้อยลง หากโมเมนตัมปรากฏขึ้น ให้เลือกเซสชันอื่นหลังจากหยุดพัก

ทบทวนอุปสรรค

หลังเซสชั่น ให้ถามว่าปัญหาคือขนาดของงาน ความไม่แน่นอน ความเหนื่อยล้า สภาพแวดล้อม หรือความกลัวว่าจะมีประสิทธิภาพไม่ดี เปลี่ยนสาเหตุหนึ่งก่อนที่จะพยายามครั้งต่อไป อย่าตีความวันที่ยากลำบากวันหนึ่งว่าเป็นข้อพิสูจน์ว่ากิจวัตรประจำวันไม่สามารถทำงานได้

ตัวอย่างและการปรับใช้

เปลี่ยนจาก “ค่อยเรียนทีหลัง” เป็น “หลังอาหารเย็น เปิดหน้า 12 แล้วตอบข้อแรก” เตรียมหนังสือไว้ก่อน หากยังไม่เริ่ม ให้ตรวจว่าโจทย์ไม่ชัดหรือต้องการพัก แก้อุปสรรคนั้นแทนการยืดพิธีเตรียมหรือตัดสินนิสัยตนเอง

คำถามที่พบบ่อย

ฉันควรบังคับตัวเองให้เรียนหนังสือเมื่อเหนื่อยไหม?

บางครั้งการพักผ่อน อาหาร การเคลื่อนไหว หรือการนอนหลับเป็นการกระทำที่มีประโยชน์มากกว่า ใช้ข้อผูกพันในการศึกษาระยะสั้นเฉพาะเมื่อได้รับความต้องการขั้นพื้นฐานอย่างสมเหตุสมผลเท่านั้น

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันหยุดหลังจากผ่านไปสิบนาที?

นั่นยังคงเป็นความมุ่งมั่นที่สมบูรณ์ บันทึกการกระทำถัดไปแล้วลองอีกครั้งในภายหลัง

รางวัลสามารถช่วยได้หรือไม่?

รางวัลเล็กๆ น้อยๆ ที่มีขอบเขตเพียงพอสามารถสนับสนุนกิจวัตรประจำวันได้ แต่ควรหลีกเลี่ยงรางวัลที่ทำให้การกลับมายากขึ้นมาก

แหล่งอ้างอิงและข้อจำกัด

• Sheeran, Webb & Gollwitzer (2005). The interplay between goal intentions and implementation intentions. Personality and Social Psychology Bulletin.

แผนแบบถ้า–แล้วช่วยเมื่อความตั้งใจต่อเป้าหมายสูง ไม่ใช่ต่ำ การวางแผนไม่ได้สร้างแรงจูงใจโดยอัตโนมัติ